EenhAIdsworst

Taken van studenten verbeteren, heeft dat nog zin?


Ook in het Engels

Als je les gaat geven, dan weet je dat de studenten die voor je zitten op zoek zijn naar twee dingen: kennis en een diploma. Als de drang naar het laatste veel groter wordt dan de drang naar het eerste, durft het wel al eens te gebeuren dat ‘alternatieve studiemethodes’ gezocht worden. Vroeger vonden we daarom al eens een spiekbrief bij een examen, of dwaalde de blik tijdens het examen af naar het formulier van een medestudent. Het is van alle tijden.

Naarmate je meer ervaring opdoet als docent ontwikkel je daar ook wel een zesde zintuig voor. Je ruikt dan al snel onraad als oplossingsmethodes dicht bij elkaar liggen. Dat instinct slaat nu al twee jaar constant alarm, maar ik leerde het onderdrukken. Nu is het bijna standaard zo dat de oplossingen die ingediend worden quasi identiek zijn. Studenten hoeven daarvoor niet meer naar het blad van hun buur te kijken, hun favoriete chatbot helpt hen steeds weer de statistisch meest gemiddelde oplossing op papier te zetten.

Dit aanvoelen werd heel erg concreet toen ik enkele weken terug mijn jaarlijks terugkomende opdracht gaf rond FinOps in het vak Cloud Infrastructure. Ik vraag hen bij die oefening hoeveel het kost een specifieke cloud-setup op basis van een aantal randvoorwaarden op te zetten. Het is daarbij de bedoeling dat een set van vage omschrijvingen omgezet wordt in een concrete lijst van benodigde cloud-componenten en dat daar een maandelijkse kost voor geschat wordt.

De opgave die ik daarvoor gebruik, is al vijf jaar oud. Heel bewust hou ik die steeds ongewijzigd, te midden van een steeds weer veranderende set van opgaves. Op die manier kan ik doorheen de jaren enkele analyses doen. Zo ben ik bijvoorbeeld benieuwd naar de kostenevolutie binnen de cloudproviders enerzijds, en de verhouding tussen de verschillende providers anderzijds.

Convergerende oplossingen

Naarmate AI meer en meer ingang vindt, merk ik dat de oplossingen ook voor deze opdracht minder divers zijn. In 2022 zat er zo’n 400 euro spreiding op de antwoorden, in 2026 is dat al veel minder. In dit geval is dat goed nieuws, want de verwachte oplossing zit inderdaad ongeveer rond de 350 euro.

Kosteninschattingen van studenten per academiejaar: de antwoorden komen steeds dichter bij elkaar

Geen idee of ik daar nu blij om moet zijn. De fun is weggestroomd uit het verbeterproces. Ik lees nu telkens opnieuw varianten van dezelfde oplossing. Als studenten de AI-tools gebruikten om zichzelf te challengen, dan is dat geweldig. Als ze met een snelle prompt op zoek gingen naar het antwoord is dat een ramp voor hun ontwikkeling als kritische geesten.

Helaas leveren beide strategieën hetzelfde antwoord op mijn opdracht. De toekomst zal dan ook moeten uitwijzen of deze generatie studenten erin slaagt om kritisch te zijn en om problemen gestructureerd aan te pakken.